PINKSTEREN-B-3

Pastor W. Boerkamp O Carm

 

PINKSTEREN-B-3

FEEST VAN DE BRON DIE GAAT STROMEN

Met Pinksteren komt de geest uit de fles
Het woord van God de Vader heeft vanaf Kerstmis
als regen de aarde doordrenkt en vervuld.
Voor Pasen heeft God zelf in Jezus
drie dagen in het graf gerust en zo deze aarde geheiligd
Nu met Pinksteren zie je de groeikracht alom
in de hele kosmos en in de natuur
die voortdurend in barensweeŽn is.
De Geest van God de Vader heeft vanaf de ontvangenis
zijn Zoon vervuld en nu laat Jezus Gods Geest achter op deze aarde
en zendt Hij ons vanuit de Vader een helper en advocaat
in wiens naam wij kunnen spreken en handelen.

De bron van Christus in mij gaat stromen
Stromen met levend water zullen uit mijn binnenste vloeien
als ik dorst heb en in Jezus ga geloven
en als ik ga drinken uit zijn Goddelijke Bron die ook in mij is.
De letter van de wet en van het fundamentalisme doodt
en het is die H.Geest die levend maakt.
Die H.Geest wordt voortdurend uitgestort over alle mensen die geloven
Pinksteren is als een oogst-dankfeest van vroeger in de natuur:
We vieren niet alleen de oogst van de Tien Wijze woorden,
die zijn gewonnen uit de aarde door het Joodse volk in de woestijn.
Wij vieren de oogst van het leven en sterven van Jezus
en dat het Geheim van Pasen gaat werken
en wordt geactiveerd door Jezus die werkt vanuit God in de hemel.
Na Hemelvaart kijken we niet meer omhoog
want de hemel is niet boven ons maar hier op aarde.
De Heer heeft een bron aangeboord in ieder mens
en de H.Geest leeft voortaan in ieder mens
en het moet hier een hemel op aarde worden.

Met beide benen op de grond en het hoofd in de wolken.
Pinksteren begint met geaard te blijven in deze wereld.
De H.Geest doet mij beseffen dat ik mij zelf niet heb gemaakt.
Ik ben maar een klein, kwetsbaar en gebrekkig mens
als ik kijk naar de hemel en de sporen van God zie.
Ik ervaar dat ik elke dag te kort kom
en dat ik alleen maar tegen God kan zeggen: Help mij.
Kom, H.Geest, vervul mijn hart dat wil geloven in U.
Ontsteek in mij het vuur van uw liefde.
Laat mij bewust worden van wie ik ben in uw ogen
en laat mij zien wie ik zou kunnen worden.
Laat me daarom net als de apostelen na de dood van Jezus
volkomen stil worden en dat het helemaal stil wordt in mij zelf,
zodat ook ik tot wederzijds vergeving kan komen net als apostelen.
Ik erken en aanvaard mijn eigen eenzaamheid
en ik hoop dat U in mijn hart komt met uw H.Geest.
Kijk in mijn hart en zie welke spinraggen er allemaal zijn,
want ik weet dat ik daar zelf nooit alleen uit kom.
Weet wat er in mij omgaat en wie ik ben en mag zijn.
van U en van de ander die mij tegemoet treedt.

Je hoeft niet alles zelf alleen te doen
In onze tijd hebben mensen nog wel een voor- en achternaam,
maar geen soortnaam meer, want we horen vaak nergens meer bij.
Waar, wanneer en hoe vind je dan de zin en de kunst van het leven?
Wat is dan mijn opdracht in het leven en van wie krijg ik die dan?
Daarom moet je als mens proberen bij je eigen bron te komen.
De tijd anders beleven dan we nu doen en op vaste tijden
bidden, werken en stil zijn, zodat je tijd overhoudt
om in je hart te kunnen komen en weer weet waarom je leeft en werkt
en zo de diepe bedoeling van je leven weer op het spoor komt.
Als het goed is dan kom je ook bij de Bron van God in jezelf
en gaat die stromen zoals Jezus vlak voor het Pinksterfeest zegt:
Stromen van levend water gaan uit je binnenste vloeien.

Jij die mij Ik maakt en die mijn identiteit bent en geeft
De hedendaagse cultuur heeft een groot gehalte aan ikkigheid.
Het verhaal van het water van het doopsel leert ons wel anders.
Ik ben er wel, maar ik had er ook niet kunnen zijn.
Ik heb mijzelf niet gemaakt, maar ik ben ontvangen van de H.Geest.
God heeft mij het eerst liefgehad en ik ontvang elk moment het leven.
Voortdurend wordt ik omgevormd in de liefde van God
en naar het beeld van Jezus die mijn grondmodel is
en daar van af geleid staan alle heiligen voor mij model.

Het druppeltje water in de wijn laat zien wie we zijn.
Ik ben als een druppel water die bij de offerande in de wijn opgaat.
Zo deelt U, God, ons mens zijn
en zo ga ik zelf op in het goddelijk leven van de wijn.
Ik ben het druppeltje water en God is de wijn.
In Jezus heeft God wel heel veel water bij de wijn moeten doen.
Die twee worden een en gaan zo in elkaar op.
Dat is wel een zeer onverwachte bijdrage aan onze identiteit als mens.
God geeft zelf zijn identiteit als God op door zich
met ieder van ons persoonlijk te verenigen en onzichtbaar te worden.
Wij worden slechts wie we zijn doordat God in mij op gaat.
Onze cultuur roept voortdurend dat je het allemaal zelf moet doen.
Het moet allemaal van jezelf komen
en je moet het zelf allemaal kunnen en je bent zelf verantwoordelijk.
Als gelovigen zeggen wij daarentegen
dat identiteit een kwestie is van ontvangen.
Je eigenheid is een cadeau die je voortdurend ontvangt van God en van de ander.
Ik kan pas ik zeggen als een ander jij tegen mij heeft gezegd
Door het water bij de wijn worden we pas wie we zijn. Amen.