EEN HOOG PRIESTERLIJK GEBED TEN AFSCHEID

Pastor W. Boerkamp O Carm

 

7-van Pasen-A-1
Joh. 17,1-11a (mediazondag tussen Hemelvaart en Pinksteren)
+website-
www.bewustchristen.nl -2008-spirituele overweging-w.boerkamp o.carm.-geel


Jezus eenheid met God
In Jezus hebben wij God als de “Vader” kunnen ervaren.
In die Vaderlijke Godservaring mogen wij uiteindelijk allen delen.
Het criterium daarbij is het onderhouden van Gods geboden.
Jezus heeft het vermogen eeuwig leven te schenken aan allen,
die God Hem op zijn weg door het leven geeft.
Het gaat er om dat je ervaart, dat je leeft-met-God
en met Christus als de Weg naar God.

Jezus bidt voor zichzelf en voor zijn leerlingen
In mystieke taal wordt vandaag de innerlijke werkelijkheid
onthult, die er is tussen Jezus-de-Zoon en God-de-Vader
We horen woorden ten afscheid in een klimaat van gebed.
Jezus bidt met zijn ogen ten hemel
en beeldt zo zijn verhouding tot God uit:
Vader maak nu duidelijk wie ik ben
en laat zien dat ik helemaal uit U leef:
Ik kan alleen maar naar U terug verwijzen.
Zo verwijst Jezus naar de grond en oorsprong van zijn bestaan.
Hij heeft God als eenmakend punt van zijn leven gezien en beleefd.
Inhoudelijk bidt Hij voor zichzelf en voor zijn leerlingen.
In die leerlingen wordt duidelijk wie Jezus is.
Het gaat ten diepste om het kind (zoon/dochter) van God te zijn.
Mensen zijn van God of ze het nu willen weten of niet.

Een biddend woord van afscheid voor zijn sterven
Jezus die gaat sterven spreekt een woord van afscheid
en besluit zijn vaarwel met een gebed.
Zo heeft Mozes zich indertijd ook nog eenmaal tot God gewend.
Ook Jacobs spreekt voor zijn heengaan nog een bijzondere zegenbede uit,
opdat al zijn (allochtone) zonen zullen delen in Gods erfenis.
En zoals Jacob zijn zoon Jozef eert door zijn kleinzonen te adopteren,
zo eert God de Vader vandaag zijn Zoon Jezus Christus
door diens (geestelijke) kinderen aan te nemen
en worden ook wij vandaag als kinderen geadopteerd bij God.
Dat alles gebeurt aan het laatste avondmaal en in de nacht daarop
in een hoogpriesterlijk gebed van Jezus.
Daarin bereidt Hij zich voor op de dienst van verzoening,
die Hem wacht als Hij eenmaal bij God zal zijn.

Gebed om een doorgaande beweging van liefde
Ook om eenheid voor de zijnen bidt Jezus
en voor al zijn volgelingen of die nu komen uit de Joden
of uit niet-joden, uit de heidenen, van buitenaf.
Hij bidt dat al die Zonen-en-Dochters-van-de-Zoon
de eerste liefde van hun meester mogen uitstralen
en hecht met Hem verbonden mogen blijven,
als ranken aan een wijnstok.
God geve dat zij een zijn,
al is het dan niet altijd precies in de leer en dogmatiek,
dan toch in de Geest en de mystiek die hen bezielt.
Dat er ethisch gezien een doorgaande beweging van
-liefde-als-midden- mag zijn, van de Vader naar de Zoon,
van de Zoon naar de zijnen, en van zijnen naar elkaar.

De verheerlijkte Christus als onze Voorspreker bij de Vader
Jij die dit leest, voeg jezelf in dit gebed van Jezus tot God.
Moge hij je altijd nabij blijven in jezelf en in je bewustzijn
en dat Hij je blijvende voorspreker mag blijven bij de Vader.
Hij laat ons immers niet aan ons lot over,
want op geestelijke wijze keert Hij met Pinksteren tot ons terug.
In de H.Geest krijgen wij een andere Helper, die voor altijd bij ons zal blijven.
De voorbede van onze Hogepriester bij de Vader
schenkt ons op deze zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren,
dat ook wij eens mogen zijn waar Jezus is bij God.
Dat vraagt wel om een voortdurend (noveen)gebed van de kerk.
Daarom keren de apostelen na Hemelvaart vanaf de Olijfberg ook terug
in de Bovenzaal te Jeruzalem om eensgezind te blijven volharden in gebed
samen met de vrouwen, met Maria, de moeder van Jezus
en met zijn broeders.(Hand.1, 1-12-14)
Wie als christen te lijden heeft moet zich niet schamen, maar God
juist eren met die Naam, waarin God zich openbaart (IPetr.4,13-16)

Het Getijdengebed van de kerk.
Er bestaat een Volks- missaal- tje voor zon- en feestdagen
en een Nieuwe Catechismus vanuit spiritualiteit geschreven van K.Alfrink
en een Groot Katholiek Gebedenboek van meer dan 2000 jaar R.K.Kerk.
Vanouds bestaat in de kerk het bidden van de Getijden.
Het is een gebed van Christus en van de kerk, het is een gemeenschappelijk gebed
en het wordt zo veel mogelijk verbonden met bepaalde uren/tijden
van de dag: b.v. morgen-middag en avond.
De inhoud van dat getijdengebed wordt bepaald door
psalmen, korte lezingen, lofzangen,voorbedes en hymnen.
Dat getijdengebed heeft zowel een Joodse als ook een christelijke
oorsprong en als je bidt plaats je jezelf in het midden van de tijd.
Het gaat daarbij om mee te bidden met Jezus Christus, gisteren, vandaag en morgen.
Sinds het Tweede Vaticaans concilie in de jaren zestig is
ook het Getijdengebed vertaald, herzien en aangepast aan deze tijd
en het is bedoeld als het gebed van iedere christen.
Er is nu een Getijdenboek met Gebeden voor elke dag (1990)
Daarvan is nu een aparte uitgave voor geestelijke ambtsdragers, (grijs)
een Klein Getijdenboek voor de gewone gelovigen (blauw)
en zelfs een Getijdenboekje voor kinderen (rood) in een gezin
(Voor meer hierover: zie en lees het icoon: Thema’s van deze website)