Naar KRO/RKK vanuit Achter het klooster
en vanuit het Boek van 150 jaar Karmelieten in Zenderen

Voortdurende prikkeling van al onze zintuigen
Onze tijdgeest wordt bepaald door een overvloed aan informatie.
Horen, zien en luisteren vergaat.
Alle zintuigen worden voortdurend geprikkeld tot en met emotie toe.
Naast verstandelijke informatie wordt je tegenwoordig
ook nog eens met gevoel en emoties ingewijd in allerlei zaken,
die te verkrijgen zijn en die tegelijk ook weer nieuwe behoeften scheppen.

De veertigdagentijd is bedoeld als oefentijd van bezinning.
Afgelopen zondag was het officieel stiltedag
met b.v. stilte-wandelingen van de KRO/RKK.
Je kunt je zelf bewust afzonderen en je terugtrekken in stilte
Je kunt die stilte bewust laten spreken,
zoals Jezus vandaag doet met drie van zijn leerlingen boven op een berg.
Zo kun je luisteren naar wat die stilte mij te zeggen heeft.
Bewust kiezen voor een kwaliteit van aanwezigheid en van zijn.
Juist in die stilte kunnen bepaalde dingen zich beter aan mij openbaren
en kan ik gemakkelijker toegang krijgen tot die dingen die ik gewaar word.

Wat zoek je of wat kun je vinden in stilte?
Die stilte heeft vele verdiepingen en facetten.
Op de eerste laag kom je gewoonlijk eerst je zelf tegen
op een manier, die misschien op het eerste gezicht niet zo aangenaam is.
Je komt je eigen schaduwkanten tegen,
zoals ze in de psychologie zeggen.
Gevoelens van pijn en verdrongen conflicten,
oude onopgeloste dingen of onafgewerkte zaken,
die zich weer aandienen in je bewustzijn
en waarover het weer gaat zeuren in je hoofd.
De eerste laag voelt soms onaangenaam,
maar je kunt ook direct in een tegenwoordigheid van geest komen,
die genezend en helend werkt.
Daar tussen die twee uitersten zijn er allerlei niveau’s mogelijk.

Stilte betekent ook confrontatie.
Je komt iets van je zelf tegen dat je hebt laten liggen,
zoals bij voorbeeld pijnen die je hebt opgelopen in relaties.
Allerlei normaal menselijke dingen zoals uitgestelde rouw,
kwaadheid, jaloezie kom je op een compacte wijze tegen
in jezelf als je die stilte in gaat.
Dat is tegelijkertijd de pijnlijke kant van de stilte.
Dat verklaart ook de angst en onrust
en je voelt je misschien niet lekker.
Maar als je daarin op positieve wijze doorgaat in je bewustzijn
dan gebeurt er van lieverlede toch wat anders.
Als je die emoties kunt laten tot wat ze zijn
en als je ze niet verdringt
en als je er niet voor op de loop gaat,
maar ze gewoon onder ogen ziet als een stuk van jouw levensgeschiedenis,
dan kan het gebeuren, dat je gaat voelen,
dat je meer bent dan al die gevoelens en gedachten
en meer dan al die storende emoties
en dat daaronder iets heel puurs stil te voorschijn komt
wat je wezenlijk bent en waarin je kunt thuis komen.
Dat kan je tegelijk een grote heling en intimiteit geven in de zin van:
Go, ik kom in wezen eigenlijk niets te kort,
ook al zijn er allerlei pijnlijke dingen in mijn leven,
maar in wezen is het goed en kan ik mij zelf rustig in die stilte
ontmoeten en aanvaarden zoals ik ben. Daar gaat het om.
Het gaat er om dat je kunt terugkomen
in die levende vibrerende stilte, waarin het goed toeven is,
zoals Petrus vandaag tegen Jezus zegt boven op die berg:
Het is goed toeven hier, laten we drie tenten bouwen.

In de veertigdagentijd van oefening in bezinning
Kun je de ervaring op doen,
dat er op de weg van inkeer en verstilling echte iets te vinden is
en dat die stilte gaat spreken voor jezelf.
Dat de hemel hier en nu is en in je eigen hart en in je bewustzijn.
Een van de toegangwegen om daartoe te geraken
is de weg van de stilte.
Stilte is de weg naar je zelf,
naar die innerlijke stille omgang in jezelf met God.
Natuurlijk kan stilte kaal op zichzelf genomen ook vijandig aandoen
en je kunt iemand ook doodzwijgen
en we kennen ook allemaal de stilte van het graf.
Maar hier gaat het om iets anders,
Namelijk de levende vibrerende stilte,
waarin je thuis kunt komen bij je diepste zelf.
Een dagelijkse stilte-training inbouwen in je dagorde,
bij voor beeld s’morgens en s’avonds met kort gewetensonderzoek
zou een bewust christen niet misstaan.
Ik mag hier ook verwijzen naar mijn website:Bewustchristen.nl
Jezelf een bepaalde discipline opleggen
om jezelf regelmatig op een systematische manier
in te wijden in de beschouwende stilte
en zo ordening leren aanbrengen in je lichaam,
in je manier van ademen en in je bewustzijn,
waardoor je die stilte gewaar kunt worden.
Het gaat er om voor jezelf voorwaarden te scheppen,
waarin dat luisteren naar jezelf kan gebeuren
en om daar kontact mee te krijgen.
Het gaat om iets wat er altijd al is en op die manier leeft.
Zo kan het zijn dat je iets proeft van de helende kracht van de stilte die geneest.

Veel menselijke contacten spelen zich af op verbaal niveau
Je wilt daarbij een goede beurt maken,
je hoopt dat een ander je lief vindt en je aanspreekt,
je zoekt naar de meest interessante man of vrouw
en als je niet spreekt dan valt dat allemaal weg
en dan komt er een groot bewustzijn voor dat eigenlijke van ieder mens.
Iedereen is op een eigen manier mooi.
Dat is ook wezenlijk.
Dan vallen al onze sociale vooroordelen en onze kastenindeling weg.
Geen voorstelling van ik ben die en die en ik heb die functie,
dat werk en die achtergrond en ga zo maar door.
In stilte als het ware samen je thee drinken
om stil te worden en God in die stilte te vinden,
zoals Jezus vandaag doet boven op een berg.
Zien soms even, maar bekering duurt levenslang
en je moet altijd weer opnieuw beginnen.
En je doet er levenslang over om een verlicht mens te worden
zoals Christus en opnieuw geboren te worden,
zoals Nicodemus in het evangelie.
Heden als gij zijn stem hoort, verhardt u dan niet,
zegt psalm 95. Dat is die gevulde stilte,
ie spreekt en waarnaar je moet leren luisteren.